Tekvîr Suresi سُورَةُ التَّكۡوِيرِ

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِیمِ إِذَا ٱلشَّمۡسُ كُوِّرَتۡ

iẕe-şşemsü küvvirat.

Güneş katlanıp dürüldüğünde,

وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتۡ

veiẕe-nnücûmü-nkederat.

Yıldızlar (kararıp) döküldüğünde,

وَإِذَا ٱلۡجِبَالُ سُیِّرَتۡ

veiẕe-lcibâlü süyyirat.

Dağlar (sallanıp) yürütüldüğünde,

وَإِذَا ٱلۡعِشَارُ عُطِّلَتۡ

veiẕe-l`işâru `uṭṭilet.

Gebe develer salıverildiğinde,

وَإِذَا ٱلۡوُحُوشُ حُشِرَتۡ

veiẕe-lvuḥûşü ḥuşirat.

Vahşi hayvanlar toplanıp bir araya getirildiğinde,

وَإِذَا ٱلۡبِحَارُ سُجِّرَتۡ

veiẕe-lbiḥâru süccirat.

Denizler kaynatıldığında,

وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتۡ

veiẕe-nnüfûsü züvvicet.

Ruhlar (bedenlerle) birleştirildiğinde,

وَإِذَا ٱلۡمَوۡءُۥدَةُ سُىِٕلَتۡ

veiẕe-lmev'ûdetü süilet.

Diri diri toprağa gömülen kıza, sorulduğunda,

بِأَیِّ ذَنۢبࣲ قُتِلَتۡ

bieyyi ẕembin ḳutilet.

"Hangi günah sebebiyle öldürüldü? diye.

وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتۡ

veiẕe-ṣṣuḥufü nüşirat.

(Amellerin yazılı olduğu) defterler açıldığında,

وَإِذَا ٱلسَّمَاۤءُ كُشِطَتۡ

veiẕe-ssemâü küşiṭat.

Gökyüzü sıyrılıp alındığında,

وَإِذَا ٱلۡجَحِیمُ سُعِّرَتۡ

veiẕe-lceḥîmü sü``irat.

Cehennem tutuşturulduğunda,

وَإِذَا ٱلۡجَنَّةُ أُزۡلِفَتۡ

veiẕe-lcennetü üzlifet.

Ve cennet yaklaştırıldığında,

عَلِمَتۡ نَفۡسࣱ مَّاۤ أَحۡضَرَتۡ

`alimet nefsüm mâ aḥḍarat.

Kişi neler getirdiğini öğrenmiş olacaktır.

فَلَاۤ أُقۡسِمُ بِٱلۡخُنَّسِ

felâ uḳsimü bilḫunnes.

Şimdi yemin ederim o sinenlere,

ٱلۡجَوَارِ ٱلۡكُنَّسِ

elcevâri-lkünnes.

O akıp akıp yuvasına gidenlere,

وَٱلَّیۡلِ إِذَا عَسۡعَسَ

velleyli iẕâ `as`as.

Kararmaya yüz tuttuğunda geceye andolsun,

وَٱلصُّبۡحِ إِذَا تَنَفَّسَ

veṣṣubḥi iẕâ teneffes.

Ağarmaya başladığında sabaha andolsun ki,

إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولࣲ كَرِیمࣲ

innehû leḳavlü rasûlin kerîm.

O (Kur'an), şüphesiz değerli, bir elçinin (Cebrail'in) getirdiği sözdür.

ذِی قُوَّةٍ عِندَ ذِی ٱلۡعَرۡشِ مَكِینࣲ

ẕî ḳuvvetin `inde ẕi-l`arşi mekîn.

O elçi güçlü, Arş'ın sahibi (Allah'ın) katında çok itibarlıdır.

مُّطَاعࣲ ثَمَّ أَمِینࣲ

müṭâ`in ŝemme emîn.

O orada sayılan, güvenilen (bir elçi) dir.

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجۡنُونࣲ

vemâ ṣâḥibüküm bimecnûn.

Arkadaşınız (Muhammed) de mecnun değildir.

وَلَقَدۡ رَءَاهُ بِٱلۡأُفُقِ ٱلۡمُبِینِ

veleḳad raâhü bil'üfüḳi-lmübîn.

Andolsun ki, onu (Cebrail'i) apaçık ufukta görmüştür.

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلۡغَیۡبِ بِضَنِینࣲ

vemâ hüve `ale-lgaybi biḍanîn.

O, gaybın bilgilerini (sizden) esirgemez.

وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَیۡطَـٰنࣲ رَّجِیمࣲ

vemâ hüve biḳavli şeyṭânir racîm.

O lanetlenmiş şeytanın sözü de değildir.

فَأَیۡنَ تَذۡهَبُونَ

feeyne teẕhebûn.

Hal böyle iken nereye gidiyorsunuz?

إِنۡ هُوَ إِلَّا ذِكۡرࣱ لِّلۡعَـٰلَمِینَ

in hüve illâ ẕikrul lil`âlemîn.

O, herkes için, bir öğüttür,

لِمَن شَاۤءَ مِنكُمۡ أَن یَسۡتَقِیمَ

limen şâe minküm ey yesteḳîm.

Sizden doğru yolda gitmek isteyenler için de.

وَمَا تَشَاۤءُونَ إِلَّاۤ أَن یَشَاۤءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلۡعَـٰلَمِینَ

vemâ teşâûne illâ ey yeşâe-llâhü rabbü-l`âlemîn.

Alemlerin Rabbi Allah dilemedikçe siz dileyemezsiniz.