Abese Suresi سُورَةُ عَبَسَ

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِیمِ عَبَسَ وَتَوَلَّىٰۤ

`abese vetevellâ.

 (Peygamber), yüzünü ekşitti ve geri döndü.

أَن جَاۤءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ

en câehü-l'a`mâ.

 Âmanın kendisine gelmesinden ötürü

وَمَا یُدۡرِیكَ لَعَلَّهُۥ یَزَّكَّىٰۤ

vemâ yüdrîke le`allehû yezzekkâ.

 Belki o temizlenecek,

أَوۡ یَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰۤ

ev yeẕẕekkeru fetenfe`ahü-ẕẕikrâ.

 Yahut öğüt alacak da o öğüt ona fayda verecek.

أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ

emmâ meni-stagnâ.

 Kendini (sana) muhtaç görmeyene gelince,

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ

feente lehû teṣaddâ.

 Sen ona yöneliyorsun,

وَمَا عَلَیۡكَ أَلَّا یَزَّكَّىٰ

vemâ `aleyke ellâ yezzekkâ.

Oysa ki onun temizlenip arınmasından sen sorumlu değilsin.

وَأَمَّا مَن جَاۤءَكَ یَسۡعَىٰ

veemmâ men câeke yes`â.

Fakat koşarak sana gelen,

وَهُوَ یَخۡشَىٰ

vehüve yaḫşâ.

Ve (Allah'tan) korkarak gelenle,

فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ

feente `anhü telehhâ.

Sen onunla ilgilenmiyorsun.

كَلَّاۤ إِنَّهَا تَذۡكِرَةࣱ

kellâ innehâ teẕkirah.

Hayır! Şüphesiz bunlar bir öğüttür,

فَمَن شَاۤءَ ذَكَرَهُۥ

femen şâe ẕekerah.

Dileyen ondan (Kur'an'dan) öğüt alır,

فِی صُحُفࣲ مُّكَرَّمَةࣲ

fî ṣuḥufim mükerrameh.

O, değerli sahifelerdir,

مَّرۡفُوعَةࣲ مُّطَهَّرَةِۭ

merfû`atim müṭahherah.

Tertemiz kılınmış, yüce makamlara kaldırılmış mukaddes sahifelerde,

بِأَیۡدِی سَفَرَةࣲ

bieydî seferah.

Katiplerin ellerindedir,

كِرَامِۭ بَرَرَةࣲ

kirâmim berarah.

Değerli ve güvenilir katiplerin.

قُتِلَ ٱلۡإِنسَـٰنُ مَاۤ أَكۡفَرَهُۥ

ḳutile-l'insânü mâ ekferah.

Kahrolası insan! Ne inkarcıdır!

مِنۡ أَیِّ شَیۡءٍ خَلَقَهُۥ

min eyyi şey'in ḫaleḳah.

Allah onu neden yarattı?

مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ

min nuṭfeh. ḫaleḳahû feḳadderah.

Bir nutfeden (spermadan) yarattı da ona şekil verdi.

ثُمَّ ٱلسَّبِیلَ یَسَّرَهُۥ

ŝümme-ssebîle yesserah.

Sonra ona yolu kolaylaştırdı.

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ

ŝümme emâtehû feaḳberah.

Sonra onun canını aldı ve kabre soktu.

ثُمَّ إِذَا شَاۤءَ أَنشَرَهُۥ

ŝümme iẕâ şâe enşerah.

Sonra dilediği bir vakitte onu yeniden diriltir.

كَلَّا لَمَّا یَقۡضِ مَاۤ أَمَرَهُۥ

kellâ lemmâ yaḳḍi mâ emerah.

Hayır! (İnsan) Allah'ın emrettiğini yapmadı.

فَلۡیَنظُرِ ٱلۡإِنسَـٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦۤ

felyenżuri-l'insânü ilâ ṭa`âmih.

İnsan, yediğine bir baksın!

أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَاۤءَ صَبࣰّا

ennâ ṣabebne-lmâe ṣabbâ.

Yağmurlar yağdırdık,

ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقࣰّا

ŝümme şaḳaḳne-l'arḍa şeḳḳâ.

Sonra toprağı göz göz yardık,

فَأَنۢبَتۡنَا فِیهَا حَبࣰّا

feembetnâ fîhâ ḥabbâ.

Bu suretle orada ekinler bitirdik,

وَعِنَبࣰا وَقَضۡبࣰا

ve`inebev veḳaḍbâ.

Üzümler, yoncalar,

وَزَیۡتُونࣰا وَنَخۡلࣰا

vezeytûnev venaḫlâ.

Zeytinlikler, hurmalıklar,

وَحَدَاۤىِٕقَ غُلۡبࣰا

veḥadâiḳa gulbâ.

İri ve sık ağaçlı bahçeler,

وَفَـٰكِهَةࣰ وَأَبࣰّا

vefâkihetev veebbâ.

Meyveler ve çayırlar bitirdik.

مَّتَـٰعࣰا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَـٰمِكُمۡ

metâ`al leküm velien`âmiküm.

(Bütün bunlar) sizi ve hayvanlarınızı yararlandırmak içindir.

فَإِذَا جَاۤءَتِ ٱلصَّاۤخَّةُ

feiẕâ câeti-ṣṣâḫḫah.

Kulakları sağır eden o ses geldiğinde,

یَوۡمَ یَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِیهِ

yevme yefirru-lmerü min eḫîh.

İşte o gün kişi kardeşinden, kaçar.

وَأُمِّهِۦ وَأَبِیهِ

veümmihî veebîh.

Annesinden, babasından,

وَصَـٰحِبَتِهِۦ وَبَنِیهِ

veṣâḥibetihî vebenîh.

Eşinden ve çocuklarından.

لِكُلِّ ٱمۡرِئࣲ مِّنۡهُمۡ یَوۡمَىِٕذࣲ شَأۡنࣱ یُغۡنِیهِ

likülli-mriim minhüm yevmeiẕin şe'nüy yugnîh.

O gün, herkesin kendine yetip artacak bir derdi vardır.

وُجُوهࣱ یَوۡمَىِٕذࣲ مُّسۡفِرَةࣱ

vucûhüy yevmeiẕim müsfirah.

O gün bir takım yüzler parıl parıl,

ضَاحِكَةࣱ مُّسۡتَبۡشِرَةࣱ

ḍâḥiketüm müstebşirah.

Güler ve sevinir.

وَوُجُوهࣱ یَوۡمَىِٕذٍ عَلَیۡهَا غَبَرَةࣱ

vevucûhüy yevmeiẕin `aleyhâ gaberah.

Yine o gün birtakım yüzleri de keder bürümüş,

تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ

terheḳuhâ ḳaterah.

Hüzünden kapkara kesilmiştir.

أُو۟لَـٰۤىِٕكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ

ülâike hümü-lkeferatü-lfecerah.

İşte bunlar kafirlerdir, günahkarlardır.