İnfitâr Suresi سُورَةُ الانفِطَارِ

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِیمِ إِذَا ٱلسَّمَاۤءُ ٱنفَطَرَتۡ

iẕe-ssemâü-nfeṭarat.

Gökyüzü yarıldığı zaman,

وَإِذَا ٱلۡكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتۡ

veiẕe-lkevâkibü-nteŝerat.

Yıldızlar döküldüğü zaman,

وَإِذَا ٱلۡبِحَارُ فُجِّرَتۡ

veiẕe-lbiḥâru füccirat.

Denizler birbirine katıldığı zaman,

وَإِذَا ٱلۡقُبُورُ بُعۡثِرَتۡ

veiẕe-lḳubûru bü`ŝirat.

Kabirlerin içindekiler dışarı çıkarıldığı zaman,

عَلِمَتۡ نَفۡسࣱ مَّا قَدَّمَتۡ وَأَخَّرَتۡ

`alimet nefsüm mâ ḳaddemet veeḫḫarat.

İnsanoğlu (yapıp) gönderdiklerini ve (yapamayıp) geride bıraktıklarını bir bir anlar.

یَـٰۤأَیُّهَا ٱلۡإِنسَـٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلۡكَرِیمِ

yâ eyyühe-l'insânü mâ garrake birabbike-lkerîm.

Ey insan! İhsanı bol Rabbine karşı seni aldatan nedir?

ٱلَّذِی خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ

elleẕî ḫaleḳake fesevvâke fe`adelek.

O Allah ki seni yarattı, seni düzgün ve dengeli kılıp, ölçülü bir biçim verdi.

فِیۤ أَیِّ صُورَةࣲ مَّا شَاۤءَ رَكَّبَكَ

fî eyyi ṣûratim mâ şâe rakkebek.

Seni istediği her hangi bir şekilde parçalardan oluşturdu.

كَلَّا بَلۡ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّینِ

kellâ bel tükeẕẕibûne biddîn.

Hayır! Siz yine de dini yalanlıyorsunuz.

وَإِنَّ عَلَیۡكُمۡ لَحَـٰفِظِینَ

veinne `aleyküm leḥâfiżîn.

Şunu iyi bilin ki üzerinizde bekçiler var,

كِرَامࣰا كَـٰتِبِینَ

kirâmen kâtibîn.

Değerli yazıcılar var,

یَعۡلَمُونَ مَا تَفۡعَلُونَ

ya`lemûne mâ tef`alûn.

Onlar, yapmakta olduklarınızı bilirler.

إِنَّ ٱلۡأَبۡرَارَ لَفِی نَعِیمࣲ

inne-l'ebrâra lefî ne`îm.

İyiler muhakkak cennettedirler,

وَإِنَّ ٱلۡفُجَّارَ لَفِی جَحِیمࣲ

veinne-lfüccâra lefî ceḥîm.

Kötüler de cehennemdedirler.

یَصۡلَوۡنَهَا یَوۡمَ ٱلدِّینِ

yaṣlevnehâ yevme-ddîn.

Ceza gününde oraya girerler.

وَمَا هُمۡ عَنۡهَا بِغَاۤىِٕبِینَ

vemâ hüm `anhâ bigâibîn.

Onlar (kafirler) oradan bir daha da ayrılmazlar.

وَمَاۤ أَدۡرَىٰكَ مَا یَوۡمُ ٱلدِّینِ

vemâ edrâke mâ yevmü-ddîn.

Ceza günü nedir bilir misin?

ثُمَّ مَاۤ أَدۡرَىٰكَ مَا یَوۡمُ ٱلدِّینِ

ŝümme mâ edrâke mâ yevmü-ddîn.

Evet, bilir misin? Nedir acaba o ceza günü?

یَوۡمَ لَا تَمۡلِكُ نَفۡسࣱ لِّنَفۡسࣲ شَیۡـࣰٔاۖ وَٱلۡأَمۡرُ یَوۡمَىِٕذࣲ لِّلَّهِ

yevme lâ temlikü nefsül linefsin şey'â. vel'emru yevmeiẕil lillâh.

O gün hiçbir kimse başkası için bir şey yapamaz. O gün iş Allah'a kalmıştır.