Mutaffifîn Suresi سُورَةُ المُطَفِّفِينَ

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِیمِ وَیۡلࣱ لِّلۡمُطَفِّفِینَ

veylül lilmüṭaffifîn.

Eksik ölçüp noksan yapan hilekarlara yazıklar olsun!

ٱلَّذِینَ إِذَا ٱكۡتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ یَسۡتَوۡفُونَ

elleẕîne iẕe-ktâlû `ale-nnâsi yestevfûn.

Onlar insanlardan alırken ölçüp tarttıklarında tam,

وَإِذَا كَالُوهُمۡ أَو وَّزَنُوهُمۡ یُخۡسِرُونَ

veiẕâ kâlûhüm ev vezenûhüm yuḫsirûn.

Onlara vermek için ölçüp tarttıklarında ise eksik ölçer ve tartarlar.

أَلَا یَظُنُّ أُو۟لَـٰۤىِٕكَ أَنَّهُم مَّبۡعُوثُونَ

elâ yeżunnü ülâike ennehüm meb`ûŝûn.

Onlar düşünmezler mi ki, tekrar diriltilecekler!

لِیَوۡمٍ عَظِیمࣲ

liyevmin `ażîm.

Büyük bir günde

یَوۡمَ یَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلۡعَـٰلَمِینَ

yevme yeḳûmü-nnâsü lirabbi-l`âlemîn.

Öyle bir gün ki, insanlar o günde alemlerin Rabbinin huzurunda divan duracaklardır.

كَلَّاۤ إِنَّ كِتَـٰبَ ٱلۡفُجَّارِ لَفِی سِجِّینࣲ

kellâ inne kitâbe-lfüccâri lefî siccîn.

Doğrusu günahkarların yazısı, muhakkak Siccin'de olmaktır.

وَمَاۤ أَدۡرَىٰكَ مَا سِجِّینࣱ

vemâ edrâke mâ siccîn.

Siccin nedir, bilir misin?

كِتَـٰبࣱ مَّرۡقُومࣱ

kitâbüm merḳûm.

(O günahkarların yazısı) Amellerin sayılıp yazıldığı bir kitaptır.

وَیۡلࣱ یَوۡمَىِٕذࣲ لِّلۡمُكَذِّبِینَ

veylüy yevmeiẕil lilmükeẕẕibîn.

O gün vay haline yalancıların!

ٱلَّذِینَ یُكَذِّبُونَ بِیَوۡمِ ٱلدِّینِ

elleẕîne yükeẕẕibûne biyevmi-ddîn.

Ki onlar, ceza gününü yalan sayarlar.

وَمَا یُكَذِّبُ بِهِۦۤ إِلَّا كُلُّ مُعۡتَدٍ أَثِیمٍ

vemâ yükeẕẕibü bihî illâ küllü mü`tedin eŝîm.

Onu ancak hükümleri çiğneyen ve günaha dalan kimseler yalanlar.

إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَیۡهِ ءَایَـٰتُنَا قَالَ أَسَـٰطِیرُ ٱلۡأَوَّلِینَ

iẕâ tütlâ `aleyhi âyâtünâ ḳâle esâṭîru-l'evvelîn.

Böyle birine ayetlerimiz okununca "Eskilerin masalları" derdi.

كَلَّاۖ بَلۡۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا۟ یَكۡسِبُونَ

kellâ bel râne `alâ ḳulûbihim mâ kânû yeksibûn.

Hayır! Bilakis onların işlemekte oldukları (kötülükler) kalplerini kirletmiştir.

كَلَّاۤ إِنَّهُمۡ عَن رَّبِّهِمۡ یَوۡمَىِٕذࣲ لَّمَحۡجُوبُونَ

kellâ innehüm `ar rabbihim yevmeiẕil lemaḥcûbûn.

Hayır! Onlar şüphesiz o gün Rablerinden (O'nu görmekten) mahrum kalmışlardır.

ثُمَّ إِنَّهُمۡ لَصَالُوا۟ ٱلۡجَحِیمِ

ŝümme innehüm leṣâlü-lceḥîm.

Sonra onlar cehenneme girerler.

ثُمَّ یُقَالُ هَـٰذَا ٱلَّذِی كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ

ŝümme yüḳâlü hâẕe-lleẕî küntüm bihî tükeẕẕibûn.

Sonra onlara: "İşte yalanlamış olduğunuz (cehennem) budur" denilir.

كَلَّاۤ إِنَّ كِتَـٰبَ ٱلۡأَبۡرَارِ لَفِی عِلِّیِّینَ

kellâ inne kitâbe-l'ebrâri lefî `illiyyîn.

Hayır! Andolsun iyilerin kitabı İlliyyun'dadır.

وَمَاۤ أَدۡرَىٰكَ مَا عِلِّیُّونَ

vemâ edrâke mâ `illiyyûn.

İlliyyun nedir, bilir misin?

كِتَـٰبࣱ مَّرۡقُومࣱ

kitâbüm merḳûm.

(O İlliyyun'daki kitap) İçinde ameller kaydedilmiş bir kitaptır.

یَشۡهَدُهُ ٱلۡمُقَرَّبُونَ

yeşhedühü-lmüḳarrabûn.

O kitabı, Allah'a yakın olanlar görür.

إِنَّ ٱلۡأَبۡرَارَ لَفِی نَعِیمٍ

inne-l'ebrâra lefî ne`îm.

İyiler kesinkes cennettedir.

عَلَى ٱلۡأَرَاۤىِٕكِ یَنظُرُونَ

`ale-l'erâiki yenżurûn.

Onlar orada koltuklar üzerinde etrafa bakarlar.

تَعۡرِفُ فِی وُجُوهِهِمۡ نَضۡرَةَ ٱلنَّعِیمِ

ta`rifü fî vucûhihim naḍrate-nne`îm.

Onların yüzünde nimetlerin sevincini görürsün.

یُسۡقَوۡنَ مِن رَّحِیقࣲ مَّخۡتُومٍ

yüsḳavne mir raḥîḳim maḫtûm.

Kendilerine mühürlü halis bir içki sunulur.

خِتَـٰمُهُۥ مِسۡكࣱۚ وَفِی ذَ ٰ⁠لِكَ فَلۡیَتَنَافَسِ ٱلۡمُتَنَـٰفِسُونَ

ḫitâmühû misk. vefî ẕâlike felyetenâfesi-lmütenâfisûn.

Onun içiminin sonunda misk kokusu vardır. İşte yarışanlar ancak onda yarışsınlar.

وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسۡنِیمٍ

vemizâcühû min tesnîm.

Karışımı Tesnim'dendir.

عَیۡنࣰا یَشۡرَبُ بِهَا ٱلۡمُقَرَّبُونَ

`ayney yeşrabü bihe-lmüḳarrabûn.

(O Tesnim Allah'a) Yakın olanların içecekleri bir kaynaktır.

إِنَّ ٱلَّذِینَ أَجۡرَمُوا۟ كَانُوا۟ مِنَ ٱلَّذِینَ ءَامَنُوا۟ یَضۡحَكُونَ

inne-lleẕîne ecramû kânû mine-lleẕîne âmenû yaḍḥakûn.

Şüphesiz günahkarlar, (dünyada) iman edenlere gülerlerdi.

وَإِذَا مَرُّوا۟ بِهِمۡ یَتَغَامَزُونَ

veiẕâ merrû bihim yetegâmezûn.

Onlarla karşılaştıklarında kaş göz hareketiyle alay ederlerdi.

وَإِذَا ٱنقَلَبُوۤا۟ إِلَىٰۤ أَهۡلِهِمُ ٱنقَلَبُوا۟ فَكِهِینَ

veiẕe-nḳalebû ilâ ehlihimü-nḳalebû fekihîn.

Ailelerine döndüklerinde, (alaylarından dolayı) keyiflenerek dönerlerdi.

وَإِذَا رَأَوۡهُمۡ قَالُوۤا۟ إِنَّ هَـٰۤؤُلَاۤءِ لَضَاۤلُّونَ

veiẕâ raevhüm ḳâlû inne hâülâi leḍâllûn.

Müminleri gördüklerinde: "Şüphesiz bunlar sapıtmış" derlerdi.

وَمَاۤ أُرۡسِلُوا۟ عَلَیۡهِمۡ حَـٰفِظِینَ

vemâ ürsilû `aleyhim ḥâfiżîn.

Halbuki onlar, müminleri denetleyici olarak gönderilmediler.

فَٱلۡیَوۡمَ ٱلَّذِینَ ءَامَنُوا۟ مِنَ ٱلۡكُفَّارِ یَضۡحَكُونَ

felyevme-lleẕîne âmenû mine-lküffâri yaḍḥakûn.

İşte o gün (ahirette) de iman edenler kafirlere gülerler.

عَلَى ٱلۡأَرَاۤىِٕكِ یَنظُرُونَ

`ale-l'erâiki yenżurûn.

Koltuklar üzerinde etrafa bakarlar.

هَلۡ ثُوِّبَ ٱلۡكُفَّارُ مَا كَانُوا۟ یَفۡعَلُونَ

hel ŝüvvibe-lküffâru mâ kânû yef`alûn.

Kafirler yaptıklarının cezasını bulduar mı! (Elbette buldular.)