Âdiyât Suresi سُورَةُ العَادِيَاتِ

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِیمِ وَٱلۡعَـٰدِیَـٰتِ ضَبۡحࣰا

vel`âdiyâti ḍabḥâ.

Harıl harıl koşanlara,

فَٱلۡمُورِیَـٰتِ قَدۡحࣰا

felmûriyâti ḳadḥâ.

(Nallarıyla) çakarak kıvılcım saçanlara,

فَٱلۡمُغِیرَ ٰ⁠تِ صُبۡحࣰا

felmügîrâti ṣubḥâ.

(Ansızın) sabah baskını yapanlara,

فَأَثَرۡنَ بِهِۦ نَقۡعࣰا

feeŝerne bihî naḳ`â.

Orada tozu dumana katanlara,

فَوَسَطۡنَ بِهِۦ جَمۡعًا

fevesaṭne bihî cem`â.

Derken orada bir topluluğun ta ortasına girenlere yemin ederim ki,

إِنَّ ٱلۡإِنسَـٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودࣱ

inne-l'insâne lirabbihî lekenûd.

Şüphesiz insan, Rabbine karşı pek nankördür.

وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَ ٰ⁠لِكَ لَشَهِیدࣱ

veinnehû `alâ ẕâlike leşehîd.

Şüphesiz buna kendisi de şahittir,

وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلۡخَیۡرِ لَشَدِیدٌ

veinnehû liḥubbi-lḫayri leşedîd.

Ve o, mal sevgisine de aşırı derecede düşkündür.

۞ أَفَلَا یَعۡلَمُ إِذَا بُعۡثِرَ مَا فِی ٱلۡقُبُورِ

efelâ ya`lemü iẕâ bü`ŝira mâ fi-lḳubûr.

Kabirlerde bulunanların diriltilip dışarı atıldığını düşünmez mi?

وَحُصِّلَ مَا فِی ٱلصُّدُورِ

veḥuṣṣile mâ fi-ṣṣudûr.

Ve kalplerde gizlenenler ortaya konduğu zaman,

إِنَّ رَبَّهُم بِهِمۡ یَوۡمَىِٕذࣲ لَّخَبِیرُۢ

inne rabbehüm bihim yevmeiẕil leḫabîr.

Şüphesiz Rableri o gün onlardan tamamıyle haberdar