Kıyâmet Suresi

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِیمِ لَاۤ أُقۡسِمُ بِیَوۡمِ ٱلۡقِیَـٰمَةِ

Hayır, yemin ederim o kıyamet gunune

وَلَاۤ أُقۡسِمُ بِٱلنَّفۡسِ ٱللَّوَّامَةِ

Yine hayır, yemin ederim o surekli kendini kınayan nefse

أَیَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَـٰنُ أَلَّن نَّجۡمَعَ عِظَامَهُۥ

Insan, kendisinin kemiklerini bir araya toplayamayacagımızı mı sanıyor

بَلَىٰ قَـٰدِرِینَ عَلَىٰۤ أَن نُّسَوِّیَ بَنَانَهُۥ

Evet, bizim onun parmak uclarını bile aynen eski haline getirmeye gucumuz yeter

بَلۡ یُرِیدُ ٱلۡإِنسَـٰنُ لِیَفۡجُرَ أَمَامَهُۥ

Fakat insan gunahı devam ettirmek ister

یَسۡـَٔلُ أَیَّانَ یَوۡمُ ٱلۡقِیَـٰمَةِ

O kıyamet gunu ne zaman? diye sorar

فَإِذَا بَرِقَ ٱلۡبَصَرُ

Ne zaman ki o goz simsek cakar

وَخَسَفَ ٱلۡقَمَرُ

Ay tutulur

وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ

Gunes ve ay toplanır

یَقُولُ ٱلۡإِنسَـٰنُ یَوۡمَىِٕذٍ أَیۡنَ ٱلۡمَفَرُّ

Iste o gun insan, "kacacak yer neresi?" der

كَلَّا لَا وَزَرَ

Hayır, hayır, yok bir siper

إِلَىٰ رَبِّكَ یَوۡمَىِٕذٍ ٱلۡمُسۡتَقَرُّ

O gun varılıp durulacak yer, ancak Rabbinin huzurudur

یُنَبَّؤُا۟ ٱلۡإِنسَـٰنُ یَوۡمَىِٕذِۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ

O gun insana, yapıp one surdugu ve geri bıraktıgı ne varsa bildirilir

بَلِ ٱلۡإِنسَـٰنُ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦ بَصِیرَةࣱ

Dogrusu insan kendi nefsini gorur

وَلَوۡ أَلۡقَىٰ مَعَاذِیرَهُۥ

Bir takım ozurler ortaya atsa da

لَا تُحَرِّكۡ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعۡجَلَ بِهِۦۤ

Onu hemen okumak icin dilini depretme

إِنَّ عَلَیۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ

Kuskusuz onu toplamak ve okumak bize aittir

فَإِذَا قَرَأۡنَـٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ

O halde biz onu okudugumuz zaman sen onun okunusunu takip et

ثُمَّ إِنَّ عَلَیۡنَا بَیَانَهُۥ

Sonra onu acıklamak da bize aittir

كَلَّا بَلۡ تُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ

Hayır, siz pesin olanı (dunyayı) seviyorsunuz da

وَتَذَرُونَ ٱلۡـَٔاخِرَةَ

Ahireti bırakıyorsunuz

وُجُوهࣱ یَوۡمَىِٕذࣲ نَّاضِرَةٌ

Yuzler var ki o gun ısıl ısıl parlar

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةࣱ

Rabbine bakar

وَوُجُوهࣱ یَوۡمَىِٕذِۭ بَاسِرَةࣱ

Yuzler de var ki o gun asıktır

تَظُنُّ أَن یُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةࣱ

Anlar ki kendisine belkıran (bel kemiklerini kıran belalı bir is) yapılır

كَلَّاۤ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِیَ

Hayır hayır, ne zaman ki can koprucuk kemiklerine dayanır

وَقِیلَ مَنۡۜ رَاقࣲ

Tedavi edebilecek kimdir?" denilir

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلۡفِرَاقُ

Can cekisen bunun o ayrılık anı oldugunu anlar

وَٱلۡتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ

Bacak bacaga dolasır

إِلَىٰ رَبِّكَ یَوۡمَىِٕذٍ ٱلۡمَسَاقُ

Iste o gun sevk, ancak Rabbinedir

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ

Fakat o, ne sadaka verdi, ne namaz kıldı

وَلَـٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ

Fakat yalanladı ve dondu

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰۤ أَهۡلِهِۦ یَتَمَطَّىٰۤ

Sonra da calım sata sata ailesine gitti

أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰ

Gerektir o bela sana, gerek

ثُمَّ أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰۤ

Evet, gerektir o bela sana gerek

أَیَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَـٰنُ أَن یُتۡرَكَ سُدًى

Insan basıbos bırakılacagını mı sanır

أَلَمۡ یَكُ نُطۡفَةࣰ مِّن مَّنِیࣲّ یُمۡنَىٰ

O, dokulen erlik suyundan bir damla (sperm) degil miydi

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةࣰ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ

Sonra bir aleka (embriyon) oldu da Rabbi onu bicime koydu, sonra sekil verdi

فَجَعَلَ مِنۡهُ ٱلزَّوۡجَیۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰۤ

Ondan da iki cinsi; erkek ve disiyi var etti

أَلَیۡسَ ذَ ٰ⁠لِكَ بِقَـٰدِرٍ عَلَىٰۤ أَن یُحۡـِۧیَ ٱلۡمَوۡتَىٰ

Peki, bunu yapanın oluleri diriltmeye gucu yetmez mi