Nebe' Suresi سُورَةُ النَّبَإِ

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِیمِ عَمَّ یَتَسَاۤءَلُونَ

`amme yetesâelûn.

Birbirlerine neyi soruyorlar?

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلۡعَظِیمِ

`ani-nnebei-l`ażîm.

O büyük haberden mi?

ٱلَّذِی هُمۡ فِیهِ مُخۡتَلِفُونَ

elleẕî hüm fîhi muḫtelifûn.

(İnanıp inanmamakta) ayrılığa düşmektedirler.

كَلَّا سَیَعۡلَمُونَ

kellâ seya`lemûn.

Hayır! Anlayacaklar!

ثُمَّ كَلَّا سَیَعۡلَمُونَ

ŝümme kellâ seya`lemûn.

Yine hayır! Onlar anlayacaklar!

أَلَمۡ نَجۡعَلِ ٱلۡأَرۡضَ مِهَـٰدࣰا

elem nec`ali-l'arḍa mihâdâ.

Biz yeryüzünü bir döşek, yapmadık mı?

وَٱلۡجِبَالَ أَوۡتَادࣰا

velcibâle evtâdâ.

Dağları da birer kazık.

وَخَلَقۡنَـٰكُمۡ أَزۡوَ ٰ⁠جࣰا

veḫalaḳnâküm ezvâcâ.

Sizi çifter çifter yarattık.

وَجَعَلۡنَا نَوۡمَكُمۡ سُبَاتࣰا

vece`alnâ nevmeküm sübâtâ.

Uykunuzu bir dinlenme kıldık.

وَجَعَلۡنَا ٱلَّیۡلَ لِبَاسࣰا

vece`alne-lleyle libâsâ.

Geceyi bir örtü yaptık.

وَجَعَلۡنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشࣰا

vece`alne-nnehâra me`âşâ.

Gündüzü de çalışıp kazanma zamanı kıldık.

وَبَنَیۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعࣰا شِدَادࣰا

vebeneynâ fevḳaküm seb`an şidâdâ.

Üstünüzde yedi kat sağlam göğü bina ettik.

وَجَعَلۡنَا سِرَاجࣰا وَهَّاجࣰا

vece`alnâ sirâcev vehhâcâ.

(Orada) alev alev yanan bir kandil yarattık.

وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلۡمُعۡصِرَ ٰ⁠تِ مَاۤءࣰ ثَجَّاجࣰا

veenzelnâ mine-lmü`ṣirâti mâen ŝeccâcâ.

Sıkışan bulutlardan şarıl şarıl akan sular indirdik.

لِّنُخۡرِجَ بِهِۦ حَبࣰّا وَنَبَاتࣰا

linuḫrice bihî ḥabbev venebâtâ.

Size tohumlar, bitkiler, yetiştirmek için

وَجَنَّـٰتٍ أَلۡفَافًا

vecennâtin elfâfâ.

Ve ağaçları(birbirine) sarmaş dolaş bahçeler.

إِنَّ یَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ كَانَ مِیقَـٰتࣰا

inne yevme-lfaṣli kâne mîḳâtâ.

Şüphesiz hüküm günü vakit olarak belirlenmiştir.

یَوۡمَ یُنفَخُ فِی ٱلصُّورِ فَتَأۡتُونَ أَفۡوَاجࣰا

yevme yünfeḫu fi-ṣṣûri fete'tûne efvâcâ.

Sur'a üflendiği gün, bölük bölük Allah'a gelirsiniz.

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَاۤءُ فَكَانَتۡ أَبۡوَ ٰ⁠بࣰا

vefütiḥati-ssemâü fekânet ebvâbâ.

Gökyüzü açılır ve orada pek çok kapılar oluşur;

وَسُیِّرَتِ ٱلۡجِبَالُ فَكَانَتۡ سَرَابًا

vesüyyirati-lcibâlü fekânet serâbâ.

Dağlar yürütülür, serap haline gelir.

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتۡ مِرۡصَادࣰا

inne cehenneme kânet mirṣâdâ.

Şüphesiz, cehennem pusuda beklemektedir.

لِّلطَّـٰغِینَ مَـَٔابࣰا

liṭṭâgîne meâbâ.

Azgınların barınacağı yerdir (cehennem).

لَّـٰبِثِینَ فِیهَاۤ أَحۡقَابࣰا

lâbiŝîne fîhâ aḥḳâbâ.

(Azgınlar) orada çağlar boyu kalacaklar,

لَّا یَذُوقُونَ فِیهَا بَرۡدࣰا وَلَا شَرَابًا

lâ yeẕûḳûne fîhâ berdev velâ şerâbâ.

Orada bir serinlik ya da (susuzluk gideren) bir içecek tatmazlar,

إِلَّا حَمِیمࣰا وَغَسَّاقࣰا

illâ ḥamîmev vegassâḳâ.

Kaynar su ve irin (tadarlar).

جَزَاۤءࣰ وِفَاقًا

cezâev vifâḳâ.

Ancak (dünyada yaptıklarına) uygun karşılık olarak.

إِنَّهُمۡ كَانُوا۟ لَا یَرۡجُونَ حِسَابࣰا

innehüm kânû lâ yercûne ḥisâbâ.

Çünkü onlar hesap gününü (geleceğini) ummazlardı.

وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔایَـٰتِنَا كِذَّابࣰا

vekeẕẕebû biâyâtinâ kiẕẕâbâ.

Bizim ayetlerimizi yalanladıkça yalanlamışlardı.

وَكُلَّ شَیۡءٍ أَحۡصَیۡنَـٰهُ كِتَـٰبࣰا

vekülle şey'in aḥṣaynâhü kitâbâ.

Biz ise her şeyi bir kitapta sayıp yazmışızdır.

فَذُوقُوا۟ فَلَن نَّزِیدَكُمۡ إِلَّا عَذَابًا

feẕûḳû felen nezîdeküm illâ `aẕâbâ.

Tadın! Bundan sonra yalnızca azabınızı arttıracağız.

إِنَّ لِلۡمُتَّقِینَ مَفَازًا

inne lilmütteḳîne mefâzâ.

Şüphesiz takva sahipleri için de başarı ödülü vardır.

حَدَاۤىِٕقَ وَأَعۡنَـٰبࣰا

ḥadâiḳa vea`nâbâ.

Bahçeler, bağlar,

وَكَوَاعِبَ أَتۡرَابࣰا

vekevâ`ibe etrâbâ.

Göğüsleri tomurcuk gibi kabarmış yaşıt kızlar,

وَكَأۡسࣰا دِهَاقࣰا

veke'sen dihâḳâ.

Ve içki dolu kase(ler).

لَّا یَسۡمَعُونَ فِیهَا لَغۡوࣰا وَلَا كِذَّ ٰ⁠بࣰا

lâ yesme`ûne fîhâ lagvev velâ kiẕẕâbâ.

Onlar orada ne boş bir lakırdı ne de yalan işitirler.

جَزَاۤءࣰ مِّن رَّبِّكَ عَطَاۤءً حِسَابࣰا

cezâem mir rabbike `aṭâen ḥisâbâ.

Bunlar Rabbinin yeterli bir bağışı, mükafatıdır.

رَّبِّ ٱلسَّمَـٰوَ ٰ⁠تِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَیۡنَهُمَا ٱلرَّحۡمَـٰنِۖ لَا یَمۡلِكُونَ مِنۡهُ خِطَابࣰا

rabbi-ssemâvâti vel'arḍi vemâ beynehüme-rraḥmâni lâ yemlikûne minhü ḫiṭâbâ.

O, göklerin, yerin ve ikisi arasında bulunanların Rabbidir. O, rahmandır. O gün insanlar O'na karşı konuşmaya yetkili değillerdir.

یَوۡمَ یَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلۡمَلَـٰۤىِٕكَةُ صَفࣰّاۖ لَّا یَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَـٰنُ وَقَالَ صَوَابࣰا

yevme yeḳûmü-rrûḥu velmelâiketü ṣaffâ. lâ yetekellemûne illâ men eẕine lehü-rraḥmânü veḳâle ṣavâbâ.

Ruh (Cebrail) ve melekler saf saf olup durduğu gün, Rahman'ın izin verdiklerinden başkaları konuşmazlar; konuşan da doğruyu söyler.

ذَ ٰ⁠لِكَ ٱلۡیَوۡمُ ٱلۡحَقُّۖ فَمَن شَاۤءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا

ẕâlike-lyevmü-lḥaḳḳ. femen şâe-tteḫaẕe ilâ rabbihî meâbâ.

İşte o, kesin olarak gelecek gündür. O halde dileyen Rabbine varan bir yol tutsun.

إِنَّاۤ أَنذَرۡنَـٰكُمۡ عَذَابࣰا قَرِیبࣰا یَوۡمَ یَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ یَدَاهُ وَیَقُولُ ٱلۡكَافِرُ یَـٰلَیۡتَنِی كُنتُ تُرَ ٰ⁠بَۢا

innâ enẕernâküm `aẕâben ḳarîbâ. yevme yenżuru-lmerü mâ ḳaddemet yedâhü veyeḳûlü-lkâfiru yâ leytenî küntü türâbâ.

Biz, yakın bir azap ile sizi uyardık. O gün kişi önceden yaptıklarına bakacak ve inkarcı kişi: "Keşke toprak olsaydım!" diyecektir.