Gâşiye Suresi سُورَةُ الغَاشِيَةِ

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِیمِ هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِیثُ ٱلۡغَـٰشِیَةِ

hel etâke ḥadîŝü-lgâşiyeh.

(Resulüm!) Dehşeti her şeyi kaplayan kıyametin haberi sana geldi mi?

وُجُوهࣱ یَوۡمَىِٕذٍ خَـٰشِعَةٌ

vucûhüy yevmeiẕin ḫâşi`ah.

O gün bir takım yüzler zelildir,

عَامِلَةࣱ نَّاصِبَةࣱ

`âmiletün nâṣibeh.

Durmadan çalışır, (fakat boşuna) yorulur,

تَصۡلَىٰ نَارًا حَامِیَةࣰ

taṣlâ nâran ḥâmiyeh.

Kızgın ateşe girer.

تُسۡقَىٰ مِنۡ عَیۡنٍ ءَانِیَةࣲ

tüsḳâ min `aynin âniyeh.

Onlara kaynar su pınarından içirilir.

لَّیۡسَ لَهُمۡ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِیعࣲ

leyse lehüm ṭa`âmün illâ min ḍarî`.

Onlar için kuru dikenden başka yemek yoktur,

لَّا یُسۡمِنُ وَلَا یُغۡنِی مِن جُوعࣲ

lâ yüsminü velâ yugnî min cû`.

O ise ne besler ne de açlığı giderir.

وُجُوهࣱ یَوۡمَىِٕذࣲ نَّاعِمَةࣱ

vucûhüy yevmeiẕin nâ`imeh.

O gün bir takım yüzler de vardır ki, mutludurlar,

لِّسَعۡیِهَا رَاضِیَةࣱ

lisa`yihâ râḍiyeh.

(dünyadaki) çabalarından hoşnut olmuşlardır,

فِی جَنَّةٍ عَالِیَةࣲ

fî cennetin `âliyeh.

Yüce bir cennettedirler.

لَّا تَسۡمَعُ فِیهَا لَـٰغِیَةࣰ

lâ tesme`u fîhâ lâgiyeh.

Orada boş bir söz işitmezler.

فِیهَا عَیۡنࣱ جَارِیَةࣱ

fîhâ `aynün câriyeh.

Orada (cennette) devamlı akan bir pınar,

فِیهَا سُرُرࣱ مَّرۡفُوعَةࣱ

fîhâ sürurum merfû`ah.

Yükseltilmiş tahtlar,

وَأَكۡوَابࣱ مَّوۡضُوعَةࣱ

veekvâbüm mevḍû`ah.

Konulmuş kadehler,

وَنَمَارِقُ مَصۡفُوفَةࣱ

venemâriḳu maṣfûfeh.

Sıra sıra dizilmiş yastıklar,

وَزَرَابِیُّ مَبۡثُوثَةٌ

vezerâbiyyü mebŝûŝeh.

Serilmiş halılar vardır.

أَفَلَا یَنظُرُونَ إِلَى ٱلۡإِبِلِ كَیۡفَ خُلِقَتۡ

efelâ yenżurûne ile-l'ibili keyfe ḫuliḳat.

(İnsanlar) devenin nasıl yaratıldığına, bakmazlar mı?

وَإِلَى ٱلسَّمَاۤءِ كَیۡفَ رُفِعَتۡ

veile-ssemâi keyfe rufi`at.

Göğe bakmıyorlar mı nasıl yükseltilmiş?

وَإِلَى ٱلۡجِبَالِ كَیۡفَ نُصِبَتۡ

veile-lcibâli keyfe nüṣibet.

Dağların nasıl dikildiğine, bakmazlar mı?

وَإِلَى ٱلۡأَرۡضِ كَیۡفَ سُطِحَتۡ

veile-l'arḍi keyfe süṭiḥat.

Yeryüzünün nasıl yayıldığına bir bakmazlar mı?

فَذَكِّرۡ إِنَّمَاۤ أَنتَ مُذَكِّرࣱ

feẕekkir innemâ ente müẕekkir.

O halde (Resulüm), öğüt ver. Çünkü sen ancak öğüt vericisin.

لَّسۡتَ عَلَیۡهِم بِمُصَیۡطِرٍ

leste `aleyhim bimüṣayṭir.

Onların üzerinde bir zorba değilsin.

إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ

illâ men tevellâ vekefera.

Ancak yüz çevirir inkar ederse,

فَیُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَكۡبَرَ

feyü`aẕẕibühü-llâhü-l`aẕâbe-l'ekber.

İşte öylesini Allah en büyük azap ile cezalandırır.

إِنَّ إِلَیۡنَاۤ إِیَابَهُمۡ

inne ileynâ iyâbehüm.

Şüphesiz onların dönüşü sadece bizedir.

ثُمَّ إِنَّ عَلَیۡنَا حِسَابَهُم

ŝümme inne `aleynâ ḥisâbehüm.

Sonra onların sorguya çekilmesi de sadece bize aittir.