Fecr Suresi Açıklamalı Tefsiri سُورَةُ الفَجۡرِ

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِیمِ وَٱلۡفَجۡرِ

Andolsun Fecre,

وَلَیَالٍ عَشۡرࣲ

On geceye,

وَٱلشَّفۡعِ وَٱلۡوَتۡرِ

Çifte ve teke,

وَٱلَّیۡلِ إِذَا یَسۡرِ

(her şeyi karanlığı ile) örttüğü an geceye

هَلۡ فِی ذَ ٰ⁠لِكَ قَسَمࣱ لِّذِی حِجۡرٍ

Bunlarda akıl sahibi için elbette birer yemin (değeri) vardır.

أَلَمۡ تَرَ كَیۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ

Görmedin mi, Rabbin ne yaptı Âd kavmine?

إِرَمَ ذَاتِ ٱلۡعِمَادِ

Direkleri (yüksek binaları) olan, İrem şehrine?

ٱلَّتِی لَمۡ یُخۡلَقۡ مِثۡلُهَا فِی ٱلۡبِلَـٰدِ

Ki ülkeler içinde onun benzeri yaratılmamıştı,

وَثَمُودَ ٱلَّذِینَ جَابُوا۟ ٱلصَّخۡرَ بِٱلۡوَادِ

O vadide kayaları yontan Semud kavmine?

وَفِرۡعَوۡنَ ذِی ٱلۡأَوۡتَادِ

Kazıklar (çadırlar, ordular) sahibi Firavun'a?

ٱلَّذِینَ طَغَوۡا۟ فِی ٱلۡبِلَـٰدِ

Ki onların hepsi ülkelerinde azgınlık ettiler.

فَأَكۡثَرُوا۟ فِیهَا ٱلۡفَسَادَ

Oralarda kötülüğü çoğalttılar.

فَصَبَّ عَلَیۡهِمۡ رَبُّكَ سَوۡطَ عَذَابٍ

Bu yüzden Rabbin onların üstüne azap kamçısı yağdırdı.

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلۡمِرۡصَادِ

Çünkü Rabbin (her an) gözetlemededir.

فَأَمَّا ٱلۡإِنسَـٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَیَقُولُ رَبِّیۤ أَكۡرَمَنِ

İnsan var ya, Rabbi kendisini imtihan edip de ikramda bulunduğunda ve bol nimet verdiğinde "Rabbim bana ikram etti" der.

وَأَمَّاۤ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَیۡهِ رِزۡقَهُۥ فَیَقُولُ رَبِّیۤ أَهَـٰنَنِ

Onu imtihan edip rızkını daralttığında ise "Rabbim beni önemsemedi" der.

كَلَّاۖ بَل لَّا تُكۡرِمُونَ ٱلۡیَتِیمَ

Hayır! Doğrusu siz yetime ikram etmiyorsunuz,

وَلَا تَحَـٰۤضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِینِ

Yoksulu yedirmeye birbirinizi teşvik etmiyorsunuz,

وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلࣰا لَّمࣰّا

Haram helal demeden mirası yiyorsunuz.

وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبࣰّا جَمࣰّا

Malı aşırı biçimde seviyorsunuz.

كَلَّاۤۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكࣰّا دَكࣰّا

Ama yeryüzü parça parça döküldüğü,

وَجَاۤءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفࣰّا صَفࣰّا

Rabbin(in emri) geldiği ve melekler saf saf dizildiği zaman (her şey ortaya çıkacaktır).

وَجِا۟یۤءَ یَوۡمَىِٕذِۭ بِجَهَنَّمَۚ یَوۡمَىِٕذࣲ یَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَـٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ

O gün cehennem getirilir, insan yaptıklarını birer birer hatırlar. Fakat bu hatırlamanın ne faydası var!

یَقُولُ یَـٰلَیۡتَنِی قَدَّمۡتُ لِحَیَاتِی

(İşte o zaman insan:) "Keşke bu hayatım için bir şeyler yapıp gönderseydim!" der.

فَیَوۡمَىِٕذࣲ لَّا یُعَذِّبُ عَذَابَهُۥۤ أَحَدࣱ

Artık o gün, Allah'ın edeceği azabı kimse edemez.

وَلَا یُوثِقُ وَثَاقَهُۥۤ أَحَدࣱ

O'nun vuracağı bağı kimse vuramaz.

یَـٰۤأَیَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَىِٕنَّةُ

Ey huzura kavuşmuş insan!

ٱرۡجِعِیۤ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِیَةࣰ مَّرۡضِیَّةࣰ

Sen O'ndan hoşnut, O da senden hoşnut olarak Rabbine dön.

فَٱدۡخُلِی فِی عِبَـٰدِی

(Seçkin) kullarım arasına katıl,

وَٱدۡخُلِی جَنَّتِی

Ve cennetim gir.