Vâkıa Suresi Açıklamalı Tefsiri سُورَةُ الوَاقِعَةِ

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِیمِ إِذَا وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ

Kıyamet koptuğu zaman,

لَیۡسَ لِوَقۡعَتِهَا كَاذِبَةٌ

Ki onun oluşunu yalanlayacak hiçbir kimse yoktur;

خَافِضَةࣱ رَّافِعَةٌ

O, alçaltıcı, yükselticidir.

إِذَا رُجَّتِ ٱلۡأَرۡضُ رَجࣰّا

Yer şiddetle sarsıldığı,

وَبُسَّتِ ٱلۡجِبَالُ بَسࣰّا

Dağlar parçalandığı,

فَكَانَتۡ هَبَاۤءࣰ مُّنۢبَثࣰّا

Dağılıp toz duman haline geldiği,

وَكُنتُمۡ أَزۡوَ ٰ⁠جࣰا ثَلَـٰثَةࣰ

Ve sizler de üç sınıf olduğunuz zaman,

فَأَصۡحَـٰبُ ٱلۡمَیۡمَنَةِ مَاۤ أَصۡحَـٰبُ ٱلۡمَیۡمَنَةِ

Sağdakiler, ne mutlu o sağdakilere!

وَأَصۡحَـٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ مَاۤ أَصۡحَـٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ

Soldakiler, ne bahtsızdırlar onlar!

وَٱلسَّـٰبِقُونَ ٱلسَّـٰبِقُونَ

(Hayırda) önde olanlar, (ecirde de) öndedirler.

أُو۟لَـٰۤىِٕكَ ٱلۡمُقَرَّبُونَ

İşte bunlar, (Allah'a) en yakın olanlardır,

فِی جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِیمِ

Naim cennetlerinde.

ثُلَّةࣱ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِینَ

(Onların) çoğu önceki ümmetlerden,

وَقَلِیلࣱ مِّنَ ٱلۡـَٔاخِرِینَ

Birazı da sonrakilerdendir.

عَلَىٰ سُرُرࣲ مَّوۡضُونَةࣲ

Cevherlerle işlenmiş tahtlar üzerindedirler,

مُّتَّكِـِٔینَ عَلَیۡهَا مُتَقَـٰبِلِینَ

Onların üzerlerinde karşılıklı olarak oturup yaslanırlar.

یَطُوفُ عَلَیۡهِمۡ وِلۡدَ ٰ⁠نࣱ مُّخَلَّدُونَ

Çevrelerinde, (hizmet için) ölümsüz gençler dolaşır;

بِأَكۡوَابࣲ وَأَبَارِیقَ وَكَأۡسࣲ مِّن مَّعِینࣲ

Main çeşmesinden doldurulmuş testiler, ibrikler ve kadehlerle.

لَّا یُصَدَّعُونَ عَنۡهَا وَلَا یُنزِفُونَ

Bu şaraptan ne başları ağrıtılır, ne de akılları giderilir.

وَفَـٰكِهَةࣲ مِّمَّا یَتَخَیَّرُونَ

(Onlara) beğendikleri meyveler,

وَلَحۡمِ طَیۡرࣲ مِّمَّا یَشۡتَهُونَ

Canlarının çektiği kuş etleri,

وَحُورٌ عِینࣱ

İri gözlü huriler,

كَأَمۡثَـٰلِ ٱللُّؤۡلُوِٕ ٱلۡمَكۡنُونِ

Saklı inciler gibi.

جَزَاۤءَۢ بِمَا كَانُوا۟ یَعۡمَلُونَ

Yaptıklarına karşılık olarak (verilir).

لَا یَسۡمَعُونَ فِیهَا لَغۡوࣰا وَلَا تَأۡثِیمًا

Orada boş bir söz ve günaha sokan bir laf işitmezler.

إِلَّا قِیلࣰا سَلَـٰمࣰا سَلَـٰمࣰا

Söylenen, yalnızca "selam, selam" dır.

وَأَصۡحَـٰبُ ٱلۡیَمِینِ مَاۤ أَصۡحَـٰبُ ٱلۡیَمِینِ

Sağdakiler, ne mutlu o sağdakilere!

فِی سِدۡرࣲ مَّخۡضُودࣲ

Düzgün kiraz ağacı,

وَطَلۡحࣲ مَّنضُودࣲ

Meyveleri salkım salkım dizili muz ağaçları,

وَظِلࣲّ مَّمۡدُودࣲ

Uzamış gölgeler,

وَمَاۤءࣲ مَّسۡكُوبࣲ

Çağlayarak akan sular,

وَفَـٰكِهَةࣲ كَثِیرَةࣲ

Sayısız meyveler içindedirler;

لَّا مَقۡطُوعَةࣲ وَلَا مَمۡنُوعَةࣲ

Tükenmeyen ve yasaklanmayan.

وَفُرُشࣲ مَّرۡفُوعَةٍ

Ve kabartılmış döşekler üstündedirler.

إِنَّاۤ أَنشَأۡنَـٰهُنَّ إِنشَاۤءࣰ

Gerçekten biz hurileri apayrı biçimde yeni yarattık.

فَجَعَلۡنَـٰهُنَّ أَبۡكَارًا

Onları, bakireler kıldık.

عُرُبًا أَتۡرَابࣰا

Eşlerine düşkün ve yaşıt.

لِّأَصۡحَـٰبِ ٱلۡیَمِینِ

Bütün bunlar sağdakiler içindir..

ثُلَّةࣱ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِینَ

Bunların birçoğu önceki ümmetlerdendir.

وَثُلَّةࣱ مِّنَ ٱلۡـَٔاخِرِینَ

Birçoğu da sonrakilerdendir.

وَأَصۡحَـٰبُ ٱلشِّمَالِ مَاۤ أَصۡحَـٰبُ ٱلشِّمَالِ

Soldakiler; ne yazık o soldakilere!

فِی سَمُومࣲ وَحَمِیمࣲ

İçlerine işleyen bir ateş ve kaynar su içinde,

وَظِلࣲّ مِّن یَحۡمُومࣲ

Kapkara dumandan bir gölge altındadırlar;

لَّا بَارِدࣲ وَلَا كَرِیمٍ

Serin ve hoş olmayan.

إِنَّهُمۡ كَانُوا۟ قَبۡلَ ذَ ٰ⁠لِكَ مُتۡرَفِینَ

Çünkü onlar bundan önce varlık içinde sefahete dalmışlardı.

وَكَانُوا۟ یُصِرُّونَ عَلَى ٱلۡحِنثِ ٱلۡعَظِیمِ

Büyük günahı işlemekte direnir dururlardı.

وَكَانُوا۟ یَقُولُونَ أَىِٕذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابࣰا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ

Ve diyorlardı ki: Biz öldükten, toprak ve kemik yığını haline geldikten sonra, biz mi bir daha diriltileceğiz?

أَوَءَابَاۤؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ

Önceki atalarımız da mı?

قُلۡ إِنَّ ٱلۡأَوَّلِینَ وَٱلۡـَٔاخِرِینَ

De ki: Hem öncekiler hem de sonrakiler,

لَمَجۡمُوعُونَ إِلَىٰ مِیقَـٰتِ یَوۡمࣲ مَّعۡلُومࣲ

Belli bir günün belli vaktinde mutlaka toplanacaklardır!

ثُمَّ إِنَّكُمۡ أَیُّهَا ٱلضَّاۤلُّونَ ٱلۡمُكَذِّبُونَ

Sonra siz ey sapıklar, yalancılar!

لَـَٔاكِلُونَ مِن شَجَرࣲ مِّن زَقُّومࣲ

Elbette bir ağaçtan, zakkum ağacından yiyeceksiniz.

فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ

Karınlarınızı ondan dolduracaksınız.

فَشَـٰرِبُونَ عَلَیۡهِ مِنَ ٱلۡحَمِیمِ

Üstüne de kaynar sudan içeceksiniz.

فَشَـٰرِبُونَ شُرۡبَ ٱلۡهِیمِ

Susamış develerin suya saldırışı gibi içeceksiniz.

هَـٰذَا نُزُلُهُمۡ یَوۡمَ ٱلدِّینِ

İşte ceza gününde onlara sunulacak ziyafet budur!

نَحۡنُ خَلَقۡنَـٰكُمۡ فَلَوۡلَا تُصَدِّقُونَ

Sizi biz yarattık. Tasdik etmeniz gerekmez mi?

أَفَرَءَیۡتُم مَّا تُمۡنُونَ

Söyleyin öyleyse, (rahimlere) döktüğünüz meni nedir?

ءَأَنتُمۡ تَخۡلُقُونَهُۥۤ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡخَـٰلِقُونَ

Onu siz mi yaratıyorsunuz yoksa yaratan biz miyiz?

نَحۡنُ قَدَّرۡنَا بَیۡنَكُمُ ٱلۡمَوۡتَ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِینَ

Aranızda ölümü takdir eden biziz. Ve biz, önüne geçilebileceklerden değiliz.

عَلَىٰۤ أَن نُّبَدِّلَ أَمۡثَـٰلَكُمۡ وَنُنشِئَكُمۡ فِی مَا لَا تَعۡلَمُونَ

Böylece sizin yerinize benzerlerinizi getirelim ve sizi bilmediğiniz bir alemde tekrar var edelim diye (ölümü takdir ettik).

وَلَقَدۡ عَلِمۡتُمُ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُولَىٰ فَلَوۡلَا تَذَكَّرُونَ

Andolsun, ilk yaratılışı bildiniz. Düşünüp ibret almanız gerekmez mi?

أَفَرَءَیۡتُم مَّا تَحۡرُثُونَ

Şimdi bana, ektiğinizi haber verin.

ءَأَنتُمۡ تَزۡرَعُونَهُۥۤ أَمۡ نَحۡنُ ٱلزَّ ٰ⁠رِعُونَ

Onu siz mi bitiriyorsunuz, yoksa bitiren biz miyiz?

لَوۡ نَشَاۤءُ لَجَعَلۡنَـٰهُ حُطَـٰمࣰا فَظَلۡتُمۡ تَفَكَّهُونَ

Dileseydik onu kuru bir çöp yapardık da şaşar kalırdınız.

إِنَّا لَمُغۡرَمُونَ

"Doğrusu borç altına girdik.

بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ

Daha doğrusu, biz yoksul kaldık" (derdiniz).

أَفَرَءَیۡتُمُ ٱلۡمَاۤءَ ٱلَّذِی تَشۡرَبُونَ

Ya içtiğiniz suya ne dersiniz?

ءَأَنتُمۡ أَنزَلۡتُمُوهُ مِنَ ٱلۡمُزۡنِ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنزِلُونَ

Buluttan onu siz mi indirdiniz, yoksa indiren biz miyiz?

لَوۡ نَشَاۤءُ جَعَلۡنَـٰهُ أُجَاجࣰا فَلَوۡلَا تَشۡكُرُونَ

Dileseydik onu tuzlu yapardık. Şükretmeniz gerekmez mi?

أَفَرَءَیۡتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِی تُورُونَ

Söyleyin şimdi bana, tutuşturmakta olduğunuz ateşi,

ءَأَنتُمۡ أَنشَأۡتُمۡ شَجَرَتَهَاۤ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنشِـُٔونَ

Onun ağacını siz mi yarattınız, yoksa yaratan biz miyiz?

نَحۡنُ جَعَلۡنَـٰهَا تَذۡكِرَةࣰ وَمَتَـٰعࣰا لِّلۡمُقۡوِینَ

Biz onu bir ibret ve çölden gelip geçenlerin istifadesi için yarattık.

فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِیمِ

Öyleyse ulu Rabbinin adını tesbih et.

۞ فَلَاۤ أُقۡسِمُ بِمَوَ ٰ⁠قِعِ ٱلنُّجُومِ

Hayır! Yıldızların yerlerine yemin ederim ki,

وَإِنَّهُۥ لَقَسَمࣱ لَّوۡ تَعۡلَمُونَ عَظِیمٌ

Bilirseniz, gerçekten bu, büyük bir yemindir.

إِنَّهُۥ لَقُرۡءَانࣱ كَرِیمࣱ

Şüphesiz bu, değerli bir Kur'an'dır,

فِی كِتَـٰبࣲ مَّكۡنُونࣲ

Korunmuş bir kitaptır.

لَّا یَمَسُّهُۥۤ إِلَّا ٱلۡمُطَهَّرُونَ

Ona ancak temizlenenler dokunabilir.

تَنزِیلࣱ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَـٰلَمِینَ

O, alemlerin Rabbinden indirilmiştir.

أَفَبِهَـٰذَا ٱلۡحَدِیثِ أَنتُم مُّدۡهِنُونَ

Şimdi siz, bu sözü mü küçümsüyorsunuz?

وَتَجۡعَلُونَ رِزۡقَكُمۡ أَنَّكُمۡ تُكَذِّبُونَ

Allah'ın verdiği rızka karşı şükrü, onu yalanlamakla mı yerine getiriyorsunuz?

فَلَوۡلَاۤ إِذَا بَلَغَتِ ٱلۡحُلۡقُومَ

Hele can boğaza dayandığı zaman,

وَأَنتُمۡ حِینَىِٕذࣲ تَنظُرُونَ

O vakit siz bakar durursunuz.

وَنَحۡنُ أَقۡرَبُ إِلَیۡهِ مِنكُمۡ وَلَـٰكِن لَّا تُبۡصِرُونَ

(O anda) biz ona sizden daha yakınız, ama göremezsiniz.

فَلَوۡلَاۤ إِن كُنتُمۡ غَیۡرَ مَدِینِینَ

Madem ki ceza görmeyecekmişsiniz,

تَرۡجِعُونَهَاۤ إِن كُنتُمۡ صَـٰدِقِینَ

Onu (canı) geri çevirsenize, şayet iddianızda doğru iseniz!

فَأَمَّاۤ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُقَرَّبِینَ

Fakat (ölen kişi Allah'a) yakın olanlardan ise,

فَرَوۡحࣱ وَرَیۡحَانࣱ وَجَنَّتُ نَعِیمࣲ

Ona rahatlık, güzel rızık ve Naim cenneti vardır.

وَأَمَّاۤ إِن كَانَ مِنۡ أَصۡحَـٰبِ ٱلۡیَمِینِ

Eğer o sağdakilerden ise,

فَسَلَـٰمࣱ لَّكَ مِنۡ أَصۡحَـٰبِ ٱلۡیَمِینِ

"Ey sağdaki! Sana selam olsun!"

وَأَمَّاۤ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُكَذِّبِینَ ٱلضَّاۤلِّینَ

Ama yalanlayıcı sapıklardan ise,

فَنُزُلࣱ مِّنۡ حَمِیمࣲ

İşte ona da kaynar sudan bir ziyafet vardır!

وَتَصۡلِیَةُ جَحِیمٍ

Ve (onun sonu) cehenneme atılmaktır.

إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلۡیَقِینِ

Şüphesiz ki bu, kesin gerçektir.

فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِیمِ

Öyleyse ulu Rabbinin adını tenzih ile an.